Walter Nobbe
Je kunt prettiger verfstreekjes aanbrengen wanneer je op paneel (een plaatje hout) schildert en niet op het altijd wat verende linnen. Dat deed Walter Nobbe in 1964 ook voor zijn schilderij Kinderen in speeltuin. Het resultaat doet denken aan de Italiaanse renaissance, met zachte tinten en verstilde gezichten van bijna devoot spelende kinderen. Wie goed kijkt, ontdekt klimtoestellen die subtiel zijn verwerkt in lyrische fantasievormen. Dit schilderij van Walter Nobbe (1941–2005) is een van de schatten uit ons collectiedepot.
Kinderen
Walter Nobbe studeerde in 1964 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag waar hij beïnvloed werd door zijn leermeester Co Westerik. In datzelfde jaar schilderde hij ook Kinderen in speeltuin.
In het vroege oeuvre van Nobbe komen vaker kinderen voor, mede geïnspireerd door de bezoeken aan zijn broer die in een tehuis voor verstandelijk gehandicapte kinderen woonde. In deze kleine schilderijen met kinderen in rijtjes, bij elkaar en tegelijkertijd omgeven door een eigen wereld, heerst verstilling maar niet noodzakelijk eenzaamheid.
Als je goed kijkt, valt op dat de klimtoestellen niet de standaardmodellen van architect Aldo van Eyck zijn, maar lyrische fantasievormen hebben gekregen van de schilder.
Ballet
Met boezemvriend Pat Andrea deelde Nobbe een atelierwoning. Hij en Andrea richtten samen met Peter Blokhuis de ABN-groep op, die bekend kwam te staan als de Nieuwe Haagse Realisten. Vanaf begin jaren ’70 ontwierp Nobbe ook decors en kostuums voor het Nederlands Dans Theater en werkte hij onder andere met Jiri Kylian.
Uiteindelijk keerde hij terug naar de beslotenheid van zijn atelier en richtte zich op het schilderen en tekenen van stillevens en mannentorso’s.
