Overlapping

Jan Beutener begon zijn kunstenaarsloopbaan als maker van etsen in een abstraherende stijl. Vanaf eind jaren zestig veranderde hij radicaal van richting en verving de etspers door penselen en olieverf en de abstractie door het realisme. Hoewel... in Overlapping is te zien hoe realistisch geschilderde lappen stof elkaar overlappen. Maar kijken we niet stiekem ook naar een abstracte compositie? Met elementaire kleuren componeert Beutener een strenge vlakverdeling waar Mondriaan bijna blij mee zou zijn geweest. De uitgesproken horizontale en verticale lijnen geven het beeld rust, maar de compositie wordt interessant door de net scheefgeplaatste lijnen van bijvoorbeeld het gordijn en de plooien op de stoel. In 1972 nam Beutener deel aan de tentoonstelling Relativerend realisme in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Begeleidend schreef hij zelf: ‘Ik kies voor het schilderij; het gegeven geeft een maat en bepaalt de kijkrichting. [...] Het enige toevallige is de afstand die u neemt tot mijn schilderijen.’ Het belang van afstand komt in Overlapping duidelijk naar voren: wanneer je dicht op het doek staat zie je de abstractie: de kleurvlakken, de lijn en de verftoets. Van veraf smelt het geheel samen tot een realistische en herkenbare voorstelling.