Jonge vrouw in diffuus belichte hotelkamer draait haar jaren 60 gekapte hoofd even naar links. We zien haar net voor iets zeer belangrijks gebeurt – zoals in de scènes die Johannes Vermeer schilderde. Met zijn bewust artificiële foto verwijst Erwin Olaf naar een foto van een geconstrueerde sleutelscène uit een film. Olaf inspireerde zich voor deze portretten aanwijsbaar op pastelkleurige melodramatische speelfilms van met name Douglas Sirk, die zelf weer keek naar de genreportretschilderkunst.
Tekst: Chris Reinewald
Bron: Museum MORE: 100 jaar realisme, 2020, Gorssel